آرزو جهان‌پیما
چرا خبرنگار شدم؟
زمان انتشار: 14 مرداد 1398 ساعت 17:31:59
تعداد بازدید: 157
خبرنگار شدم تا درد جامعه را بنویسم.
 
خبرنگار شدم تا حق را بگویم و ناحق را نشان دهم.
 
خبرنگار شدم تا دروغ را برملا و حقیقت را آشکار کنم.
 
خبرنگار شدم تا از لحظه لحظه های زندگیم برای نوشتن واقعیت استفاده کنم.
 
خبرنگار شدم،چرا که خبرنگاری برای من شغل نیست،عشق است.
 
خبرنگار شدم چرا که مشکلات جامعه دغدغه همیشگی ام بود و می خواستم با قلمم،نگاهم و فکرم قدمی مثبت بردارم.
 
خبرنگار شدم تا بی خیال مسائل روزمره نباشم و با تحلیلم،اندیشه ام و ذهنم باری از دوش جامعه بردارم.
 
خبرنگار شدم تا با تحمل توهین ها،تهمت ها و بی احترامی ها با جسارت تمام از حقوق مردم دفاع کنم.
 
خبرنگار شدم تا پای درددل مردم شهرم،وطنم و جامعه ام بنشینم و حرف های دلشان را بر صفحه سپید کاغذ بنگارم.
 
خبرنگار شدم تا در سخت ترین شرایط،درد مردم را به تصویر بکشم  واز ظلم و زورگویی عده ای به ظاهر ارباب و مظلومیت عده ای دیگر بنویسم.
 
خبرنگار شدم تا حق را به حقدار برسانم و وجدان های خفته را بیدار سازم.
 
خبرنگار شدم تا ارتباطم با مردم بیشتر شود و دردشان را حس کنم.
 
خبرنگار شدم تا سکوت نکنم،بگویم و بنویسم از تمام بی عدالتی های روزگار.
 
خبرنگار شدم تا حرف بزنم و ترس را از خودم دور کنم،آنجایی که باید از حقیقت دفاع کنم.
 
خبرنگار شدم تا با سلاح خبرنگاری ام افکار پوسیده را تغییر دهم.
 
خبرنگار شدم تا شفاف بنویسم.
 
خبرنگار شدم تا خدمت کنم و برای جامعه ام تاثیرگذار باشم.
 
خبرنگار شدم تا حرف بزنم،حرف از واقعیت،حقیقت و عدالتخواهی.
 
خبرنگار شدم تا شخصیتم رشد کند و بدانم چه می نویسم.
 
خبرنگار شدم تا شجاعت داشته باشم.
 
خبرنگار شدم تا نترس بودن را به مردم یاد دهم.
 
خبرنگار شدم چون عاشق خبرنگاری هستم و خدا را شاکرم که با عشق این کار را دنبال می کنم.
 
خبرنگاری شغل نیست،عشق است...
 
پیشاپیش روز خبرنگار بر اصحاب رسانه مبارک
 
 

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال